. ی
ی ی ژ ی  

بازگشت
Naser Nadjafi is in 1938 in Farahan, een stad in provincie Arak van Iran, geboren

Naser Nadjafi (geboren in 1938 in Farahan, een stad in de provincie Arak van Iran) besteedt het grootste deel van zijn tijd als een dichter, film regisseur en acteur aan lezing en over theater, pozie en kunst in Europa. Nadjafi was de eerste auteur die de geschiedenis van polyfone theater in het Perzisch schreef. Hij heeft twee dichtbundels (Met jouw verse wonden, 1987 Duitsland en Herfst liederen en zeven zwervende melodien, 1988 Duitsland) gepubliceerd en meer dan 30 toneelstukken in Iran, Belgi, Nederland en Duitsland opgevoerd of erin gespeeld.

 

ی ی

ی ȍ

 
Het raam

Uit: literaire tijdschrift, Daricheh, Nr. 8

 

Mohammad Hoghoeghie, de Iraanse vooraanstaande pozie criticus,

schrijft dat de gedichten van Naser Nadjafi aandachtig gelezen moeten

worden. Dit komt door de nieuwe, verrassende en vervreemdende

combinaties die de nieuwe beweging van de verbeeldingskracht van

een dichter bewijzen die van geen traditionele en gewoontegetrouwe

bronnen vervloeit. [...] Combinaties b.v. waarin de bijvoeglijke

naamwoorden die voor de levende wezens gebruikelijk zijn, zijn

toegeschreven aan de substantieven die op de onbezielde objecten

wijzen.

Deze bijvoeglijke naamwoorden krijgen hierdoor een conceptuele functie:

huilende koets, huilend omdat de passagiers in de rouw zijn;

onrijpe reizigers, omdat ze hun bestemming niet bereikten (onrijp

wordt in het Perzisch ook gebruikt als toestand van iemand die

nog niet gekomen is); gedeprecieerde koffers, wegens de eigenaar

die depressief is; en oude zomeren, omdat ze voorbij zijn en nooit

meer terugkomen. Of een andere soort combinaties die uitzonderlijk

de vondsten en schepsels van de nieuwe verbeelding van de dichter zijn,

zoals: arghawan (de naam van een boom met letterlijke vertaling: purperboom) van lente, omdat de kleur van lente purper is; sepidaar (de naam van een boom met letterlijke vertaling: witboom) van winter, vanwege de witte en sneeuwachtige kleur van winter; en witte liederen, als een potische interpretatie van de maansstralen.

Dan schrijft Hoghoeghie over ongekende beeldspraken in de pozie van Nadjafi, zoals een tak pozie, een paar regels gebeurtenis, vijf blote inleidingen en de verrassende regels zoals was t geeltje van mijn kindertijd doorgaans maangeel of de avond bladerde de verrijkte hammen en nieuwe beschrijvingen van liefde: antieke tijdgenoot en koude reiziger en veel meer van deze voorbeelden. Voorbeelden die hoewel zijn beheersende verbeeldingkracht bewijzen

Aan het eind van zijn recensie geeft Hoghoeghie aan dat hij als een lezer in elk gedicht een paar eenvoudige regels mist; een paar platformen voor stilte en ademhaling, om stil te staan en op adem te komen en weer Hij hoopt dat de dichter in de toekomst over de noodzaak van dergelijke regels denkt.

سخنرانی ها استانبول يک منظومه آواره زبان لرزه فيس بوک