. ی
ی ی ژ ی  

بازگشت
بنفشه حجازی

بنفشه حجازی

 

شاعر ،نویسنده و محقق....وی در سال1333 در بروجرد تولد یافت وهم اکنون در تهران ساکن است.تا کنون کتاب های ارزشمند زیر از وی به چاپ رسیده است.ضمن ارج نهادن به تلاش های چندین ساله وی ، اشعاری از این بانوی محقق و شاعر را تقدیم میداریم

 


ادامه دارد

   ادامه دارد قربانی
         فرصتی ميان واژه و بازي.
می خواهم برگردم
                          به نوشته های تو.
�دوستت دارم� كنايه ای ست  ازتكاپو و
                                                   بيهودگي،
سه شب
              توت فرنگي
و صبحگاهی كه
                       به سياهی غلتيد.
ادامه دارد
بستر
انعكاسی كه حذف می شود
و كمربندی از گردباد:
               ساعات پرازدحام
               طبقه ی همكف
                                        و
                                       سلول.
سرانجام چگونه خواهد شد
در برخی نقاط
                        كه ابری ام؟
ادامه دارد
در اين فيلم
             منهدم می شود
چای و
          نقاشی منظره
دويست درصد عشق .
تو را از سراسر دنيا جمع كرده بودم

با رگبار پراكنده
24 ساعت در آينده
ادامه دارد
از طريق رودخانه ها و
 حاشيه ی درياچه ها
چهره ی فرشته ای
در دوربين عكاسی
                          پهن می شود .
تك تك تابلوها را توضيح می دهم اما
در يك نقطه اتفاق افتاده است
                                             غروب
ادامه دارد
دو قرن گذشته است از
                 تخريب من و
               پرورش قارچ،
                      زنگ فلز
با ذكر آدرس هم
شبيه انسان های بی چهره ام
و ماهيان سردابی اند
                        بدنه ی هواپيما
                       جنگل ها و مرتع
                        قلمرو مردی كه ديگر نبود .
ادامه دارد
به نشانی مجالی برای تجربه های پيشين
                                                         دوستم بدار!
مبل
جدول
ديوار
و هرچه سريعتر
                    عكسی كه تو را نداشت
پرده ای كه بی پنجره بود .
ادامه دارد
اين خبر
اشاره به نزديك است:
تخريب و تلفن
�يك ساعت بوسه�
توريستی
               در نمايشگاه مارك های تو .
ادامه دارد
درفايل اقرارهای معصومانه
روستايی بيش
                    نخواهد ماند
گسترش راه آهن
              بزرگ شدن جزيره مان نبود
فعل ماضی بود
                در جمله ی او خيلی زيبا بود .
كمتر كسی به پايان می رسيد
               لب بر سينه ات كه می گذاشت
به زانو درآمدم ،
ادامه دارد.
به پايان رسيد قربانی
                           در فرصتی ميان واژه و آينه
                           تن و اتهام شبانْ روزي
                            برج قديمی وزمان
                                                       كه گم شد .
اما به پايان نرسيد
اعتبار مردن های زنجيره ای ام
ادامه دارد

در اينجا می تپد
                 نوعی سلاح قديمی
                                         كه هنوز محرمانه است .
سند مالكيت ثبتی ندارد ،
                                 � دوستت دارم.�
ريل ها از ماسه های بادی پرند
از جاده خارج نشو !
اين ماجرا به بن بست رسيده است
بالای صفر
پايين صفر
ماه را به پناهگاه می برد.
ادامه دارد
چرا به تو علاقه مند شدم ؟
جدول كلمات متقاطع نبودی
سال ها به طول انجاميد
              بيدار شدن ام
              فرو پاشيدن ام
                                  برخاستن ام
واقعيت اين است كه
 فروش سروها
پيآمدی جز باران نداشت
پرندگان مهاجر
            از استپ های من
                                    رفته اند
و داستان های مشابه
همه خبر از مرگ پرواز
                        بر فراز يك فيلم بلند می دهند .                                   
ادامه دارد
تو را درون يك مولكول
                            ذخيره می كنم اما
هزار قطار در هر ماه
                     تو را برای بودن
                         به آغوشم می رسانند و هنوز
ادامه دارد
نزديكترين مرز من به تو
در آينه تكرار می شود
پيش بينی
فرو پاشی من است
و تمامی جملات داخل گيومه
                    از نسخ نبض من می گويند 
و  فرصتی برای تقويم رسمی
و ادامه دارد .
با پست سفارشی
در فاز اول مكتوب
به جرأت می توان گفت
            چرا به تو عاشقم .
حوزه های بحراني
              كه ظهور می كند
به ناچار
روزی در ادامه فرومی رود
اما هرگز شانزدهم شرقی
                   فاش نمی شود
و حياط خلوت
امروز هم
             درطرح تعريض قرار ندارد .
ادامه دارد
دور ويروس های نامشهودست
و خبری نيست جز
                      شدت بارش
                     كه كمرنگ
                                      له می شود.
تو
با تمام وجود
در لحظه ی كشتار
پاك و زلال بودی
در لباس بلند مدت حذف.
خلاصه ای از تجارب پرده ی آخر را
در پاكتی بگذار
و از آب های سرد شمالی
                    برايم نامه ای بفرست
آيا ادامه دارد ؟


اعتراف (1)

اعتراف می كنم
ميز غذا
         شمعدان و
                      بشقاب ها
نمی دانند چه كس
                  در تاريكی شب
                                        گم شد .
مؤلف پر از آدم های گمراه است .
آيا تو تا به حال
اعدام درجه يك ديده ای :
دل بستن به دريای شمال
و قراردادی سپيد
                       با فلزهای مرز؟
گفتی بهترين بازيگر
مجسمه ای ست
كه مشمول مرور زمان نمی شود
و من بارها
                 پلمب شدم
                              در متن های مرجانی
                              در بين چند سايه
                              يك دسته كليد و روزنامه


اعتراف (2)

اعتراف می كنم
مترجم اشتباه كرده است
                    كه تو در نقش يك شكار شب زی
                                             درخشيده بودي
و احتمال می دهم
خودكار آبی ننوشته باشد
                       من به هنگام رانش زمين
                                پيراهنی سبز داشتم.
اعتراف می كنم
ضمانتی وجود ندارد
با گذر از پلكان های سنگی
و گذرگاه های پرازدحام
از يقينی اضطراب آميز
                               پژمرده نشوم
                               تا قبل از روشنايي.
اعتراف می كنم
آرام آرام
صدای تو به محاق می رود
و از مرگ مشكوك يك گلوله
                               شهر ساكت می شود
و من اعتراف می كنم
كه اين تصادف هيچ كشته نداشت.
جسد يك زن
گزارشی در هزار صفحه نيست
ميزانسنی ست كه خودش را
                            مسدود می كند
و اين نكته را تكذيب می كنم
                           كه تو در نقش قله
                                                  اسكله و
                                                  طناب
                                                       ندرخشيدی .
راستی
            پيراهنم
                    چه رنگی بود؟



اعتراف  ( 3 )


اعتراف می كنم
جايی در شبِ پياده رو
در كمتر از سی ثانيه
                             مستهلك شدم .
نه دريا بود
نه جنگل
نه حتی تختی در شهر تو.
همرنگ يك پك
با تنها واژه ای كه گفتی
اگر از همه ی جاده های جهان هم عبور كنم
بستنی
            خنك ام نمی كند .
 درو كن مرا !



پيكاسو ،بنفشه و كلاغ
مشكلم
                ذات اشياء است
                                       بی تو
و خودكاری كه نمی نويسد.
در ذهنم
                قهوه نبود
سيگاری روشن می كنم .
بگذار شعر ديگری بنويسم!
به جای دوستت دارم
 سوت ترن
                   بگذارم
بدون دستمالی خيس
و تابلويی از دوره ی آبی


پيلاتس
برای نخستين بار
ويژه نامه ات
                نيمه كاره مانده است.
روزهای عجيبی ست
                  روزهای زودگذر.
برق هم دنبال آرامش است
اما كيفر پايان هفته
          مرا محصور می كند
كاناپه در ذهن پررنگ می شود
                              ماه كمانی
                               سراشيبي
                                ساحل
مردی بيگانه
            قاتل بالفطره نيست
يك رشته مو بر پيشانی ات
گوشواره هايم را
                      ملاقات  می كند
و تا چشم بر هم می زنم
هيولا ،برنز ، چيزهای زائد
باز هم كاشكول ات را می بندي
و چمدان ات را .

من با آخرين پيانوی پيلاتس چه كنم ؟

Chat
داستان از زمانی شروع شد
كه نمايش روی آنتن رفت.
حدسم كاملاُ درست بود
تو اصلاُ عاشق نبودي.
در يكی از رستوران های شهر شنيدم:
�‌كلمات اعتبار خود را از دست داده اند �
مدتی ست كه از تو خبری نيست
مثلث برمودا
هنوز هم مرسوم است ؟
از زندگی ات چيزهايی را وام می گيرم :‌
جدول جمعه
لوستر تاريك
و هزاران برداشت
كه همه از خلق موقعيت های دراماتيك
برای دوست داشتن ام
                             حرف می زنند
خط به خط با تو بودن ؟
نه ! من فقط
من فقط
لابه لای اشيا
با خودم چت می كنم .


 

سخنرانی ها استانبول يک منظومه آواره زبان لرزه فيس بوک