. ی
ی ی ژ ی  

بازگشت
فقدان جا ده ها

 

 

فقدان جا ده ها

 

یک روز بر روح با دها

نام ترا میسرودم

دشت زیر چتر ثا نیه های خزان

می تپید

فصل مرداب

در عمر آ ینه تکثیر میشد

بر صخره های عقیم اما

موج حضو رت

پر نیان زنده بود

و عطر کو لی

 در شکوفه ها میراند

شریان خورشید

بر آ وازی عریان جریان داشت

مهتاب را

در آ بستن ستاره ها می رقصاند

و ...اینک

 فقدان جا ده ها

با سا یه ها ی مهیب بی رو زن

مزار  ترنم را

به مویه آ لود

و انجماد دستان وجود

مسیر گونه ها یم را

به استوا

پر تاب کرد

  دلفت سپتامبر 2002 عزیز بومی

 

 

 

 

 

 

سخنرانی ها استانبول يک منظومه آواره زبان لرزه فيس بوک