. ی
ی ی ژ ی  

بازگشت
تقديم به آنانکه

 

چهارشنبه سوری

 

تقديم به آنانکه

بپا خواسته اند

و ياد آوری به آنانکه

هنوز نشسته اند.

چهارشنبه سوری

چهارشنبه آتش

چهارشنبه خاکستر

 

 

 لب سرخ از شما وزردی از شب

دم گرم از شما دمسردی از شب

 

 زبان بگشا گل افشان كن چو خاكم

 بخوان بامن گلويی چاك چاكم

 

 بخوان در تيرگی آواز روشن

 ببين زخم سترگ سينه ی من

 

 تورا زخمی کهن عزمی جوان است

 مدال افتخاری خونچکان است

 

 بپا کن آتشی در کوهساران

نسيمی شو تو در عطر بهاران 

 

 دهان كوچه ها را پر صدا كن

 سخن را با شكفتن آشنا كن

 

 پس آنگه با دد و ديوان درآويز

 نظام آدميخواران بهم ريز

 

 شتابان تر ز ابر وباد وباران

تهی كن خانه از ديو زمستان

 

 به دور افكن لباس تنگدستی

 لباسی تازه پوش از جنس هستی

 

 حصار كهنه را بشكن جوان شو

رفيق شانه های ارغوان شو

 

 گل از گل می شكوفد دردل سنگ

گريزان می شود روزان دلتنگ

 

 بيفشان گل به ميدان ها كه مستم

 پيامی از بهار گل پرستم

 

 پيامی از شب باهم نشستن

 شب آزادی ی دستان ميهن

 

 به عصر شوم ملايان بد كيش

 جوانی وطراوات مرده در خويش

 

 چنان بی رحم گل را سر بريدند

 كه گلبن ها تن و جامه دريدند

 

 يقين ملا علی خصم جهانی

 خرت ميره برانش تا توانی

 

 خرک رانت همين احمد نژاد است

طفيلی , لات و مضحك , بی سواد است

 

 بميری يا كه بگذاری جهان را

تسلا كی دهد آوارگان را

 

 اگر از دست اين مردم بر آيد

که روزی بخت واقبالت سر آيد

 

 پس از احكام استبرا يقين است

ترا چيزی گرانسر در كمين است

 

ناصر نجفی

سخنرانی ها استانبول يک منظومه آواره زبان لرزه فيس بوک