. ی
ی ی ژ ی  

بازگشت
بر شانه هاي فصل   گيسوان پناهت  آن آشوبگران زنداني  به فرياد خاموش  از جغرافياي جوانسالي                              صدايم مي زنند بر

بر شانه های فصل

ناصر نجفی

گيسوان پنهانت
آن آشوبگران زندانی
به فرياد
ی خاموش
از جغرافيای جوانسالی
                             صدايم می زنند
بر می گردم
شانه به شانه ات
                     تا ميان قرن
تكيه می دهی به شب
به بازارهای بی رؤيا
                         می نگری

ازسمت تاریک رنگ ها
به پوستت پشت پا ميزنی

و بر شانه های فصل
                          چراغی می افروزی
مدهوش
از رازهای جمهوری می گذريم 
و در رنگين كمان شهر
خانه هامان را گم می كنيم
سه شنبه را گم می كنيم
اتوبوس را گم می كنيم
 سياره به سياره
مهتاب و
             ساعت و
                          تقويم را
                                         گم می كنيم.  


سخنرانی ها استانبول يک منظومه آواره زبان لرزه فيس بوک